امروز : یکشنبه   ۰۲. مهر ۱۳۹۶   /    3. محرم 1439   /    24. سپتامبر 2017

دکتر مستعان حق پناه

بررسی تاثیر غشای آمنیونی در فرایند ترمیم زخم جراحی فیستول رکتوواژینال با تکوسیل در مدل حیوانی (خرگوش)

فیستول رکتو واژینال که یک مجرای اپیتلیال پاتولوژیک بین واژن و رکتوم  می باشد، یک ناتوانی بهداشتی اجتماعی است که خود را به صورت خروج  گاز و محتویات روده از واژن نشان می دهد.درمان مرسوم آن فیستولکتومی از راه واژن و ترمیم نقص ایجاد شده در رکتوم ، فاسیای رکتوواژینال و دیواره واژن می باشد ولی میزان موفقیت این روش از 55%  تا 88% متغیر است. میزان شکست بالای این روش منجر به ادامه جستجو برای ارتقاء تکنیک های جراحی شد. با توجه به  اثر مفید تکوسیلو غشا آمنیونی انسانی در بسیاری از موارد جراحی و بهبود نتایج ترمیمی ، این مطالعه بنا دارد که میزان اثربخشی استفاده از تکوسیل به تنهایی و با کمک غشاء آمنیونی انسانی را در ترمیم فیستول رکتوواژینال در یک مدل حیوانی از نظر یافته های بافت شناسی مقایسه نماید